کوچولو می‌نویسد

وقتی سالروز وقایع می رسه احساس بهتری از گذر زمان داری و همه چیز محسوس تر میشه ومی تونی خودتو توی اون بازه زمانی بسنجی با خودت! و این یه احساس با خودش همراه داره که ترجیح می دی زیاد هم روش تمرکز نکنی و اجازه بدی یک سال دیگه هم سپری بشه و پیش بینی نکن و البته خوبی ها جای پیش بینی داره برات..!چند روز که از حیات می گذره بعد تازه میفهمی که قرار نبود بد بگذره و تو بد گذروندی و تقصیر حیات نیست و تقصیر خودته...هه امتحانات هنوز تموم نشده و تو هستی که واسه خودت امتحان میسازی بعد توش شرکت می کنی و بعد نتیجه هم به خودت مربوطه و امتحانات سریالی نیست وتو می تونی هر بار با یه داستان امتحان بسازی که این یه ویژگی محسوب میشه..معنی مسخره ای نداره.. اما اگه همیشه هم با همه چیز راحت کنار نمیای و اکثرن همه چیز با تو کنار میان باز اینم یه ویژگی محسوب می شه..اما ایمان داشته باش به همه چیز و این روزها هم برات هنوز خوبه مثل همه روزهای دیگت و فقط یادت نره که دیگه آهنربا همراهت نباشه چون انگار اینروزا خیلی چیزا ها فلزی شدن!