بلخره سال هم تحویل شد و ساعت جلو اومد والان ۸۷ ایم!امسال اولین سالی بود که سال تحویل کنار هفت سین نبودم و بااینکه یه کم بیدار بودم اما ترجیح دادم بخوابم!تازه چهارشنبه سوری رو هم برای اولین سال بیخیال شدم و بیرون نرفتم و البته انگار شور و حالی هم نداشته..به هرحال هنوز سهم های زیادی از شادی عید دارم امابعضیاش یه کم کمرنگ شده..اینکه برای کوچولوهای فامیل(واون بزرگایی که دوستشون دارم!!) کادو بخرم و بهشون بدم و خوشحالی کوچولویی رو توی چشماشون ببینم نهایت شادیمه! البته خوب کوچولوها عادات خودشونو دارن و من هنوز به همه ترجیحشون می دم..امسال جدا سبزه دارم و کاکی هم کم کم داره یکسالش می شه وبچش هم خیلی قد کشیده...ترجیح می دم نروم مسافرتهای تکراری و تنها باشم و اینکه امیدوارم آخر عید حسرت اینکه کتاب نخوندم رو نخورم..حالا معلوم نیست! فردا با استرابری و رز زحمتکش و دوست اونا می خوایم یه روزه بریم ماسوله..قبلن هم ۳ سال پیش با موش نرم و مهربون و سالی،یه روزه رفتم ماسوله و اینبار هم می رم چون امیدوارم یه کم درخت و جوونه ببینم و هنوز نسبت به خیلی اتفاقا عادیم..دوست دارم حالا که بهاره برم توی دشت و روی چمن ها بین گلها و دراز بکشم و آفتاب باشه و نسیم خنک و پرواز کنم و صدای همه پرنده هایی که شادن از بودن... از این تفاوت هر سالم و بلکه هر ماهه لذت می برم و حالبه که به هیچ کدوم از وسایلم دلبستگی ندارم و این خیلی واسم مهمه!..۲ ساعت پیش هری گفت من دم خونتونم(!!!!!!!!!!)بیا ببینمت و من که مونده بودم برم یا نرم رفتم و حیوانات هم باهاش بود و دوری زدیم و به امید بنزین آزاد جدا شدیم و عیدها خیابونا خوبه منهای یه ساعتهای خاص!!!! احتمالن پناهگاه الان عالی شده و همه از خواب بیدار شدن و منتظر من هستن و باید بشتابم..دلم بستنی می خواد و دیروز خونه استرابری اینا استرابری کلی از فواید امسال گفت و اینکه امسال همه نی نی میارن و نی نی های امسال همیشه زیاده و راستم گفت!به هر حال ۳۲۰ خالی یا پر توی ریکاوری می باشد و من خوشحالم از امسال که هم قهوه ای زیاد دارم هم فیروزه ای و سعی ام بر اینه که رنگ آمیزی رو داشته باشم و نمی دونم دیگه خودت می دونی!